نزد بهترين ميزبان به ميهمانى رفته است . اين گونه است كه اين انسان از اوّلين لحظه به قصد خانهء خدا حركت مىكند ، تا به ميقات مىرسد ، و از ميقات به سوى مكّه بار سفر مىبندد . . . تا اينكه خود را در صحراى عرفات مىيابد ، ظهر هنگام در صحراى عرفات خداوند او را مخاطب قرار داده مىگويد : بنده‌ام ! حقيقتاً كه آمرزيده شدى ، و از پليديها پاك شدى ، پس كار را شروع كن و به استقبال آن برو . « 1 » در حديثى از امام جعفر صادق عليه السلام آمده است كه فرمودند : « . . . پس پدرم عليه السلام فرمودند : هيچ‌كس از مردم چه كافر و چه مؤمن دراين مكان - عرفات - وقوف نمىكند مگر اينكه خدا او را بيامرزد . « 2 » » صحيفهء اعمال او كه به وسيلهء كارهاى زشت سياه شده است ، از بين مىرود ، و صحيفه‌اى نو و سفيد در برابر او باز مىشود ، همانند روزى كه او از مادر زاده شده ليكن مشكل از زمان خروج او از عرفات آغاز مىشود ، زيرا شيطان بار ديگر او را متوجّه خود مىكند ، همانگونه كه در حديث شريف آمده است ، لذا بسيارى از مؤمنين در آن لحظه آرزوى مرگ مىكنند ، و آن را از خدا طلب مىكنند . روايت شده است كه حجّ از نماز و روزه برتر است ، چون نمازگزار ساعتى بعد مشغول اهل و عيال خود مىشود ، و روزه‌دار نيز روز بعد مشغول خانوادهء خود مىشود . ولى زائر خانهء خدا از بدن خود مىگذرد و خود را فدا مىكند ، دارائى خود را انفاق مىكند و دورى از خانواده را طولانى مىكند و اينها نه

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 96 ، ص 262 . ( 2 ) - همان ، ص 249 .